کد خبر: 35511 | تاریخ انتشار: ۲۳:۵۹:۰۷ - یکشنبه ۴ تیر ۱۳۹۶ | بدون نظر | |

مالک رضایی

عیدتان مبارک

مشکین سلام ،مالک رضایی:

ساعاتی بسیار محدود از ماهی که یاد آور لیالی قدر و شب زنده داری های عاشقان و دعای شب و ورد سحر بود باقی ماند و از باده ی دوشین قدحی بیش نماند .
برخی این توفیق را یافتند که با اغتنام فرصت،نقش نامش را محراب تسبیح وجود خود کنند و تا سحر ،تسبیح گویان روی در محراب نهند و برخی نیز به سان راقم این سطور، با صدها بی تابی و بی حالی و انواع و اصناف شماتت و شلتاق ،کم و بیش ادای دین کردیم و درون خود از نان خالی داشتیم، به این امید که آنرا پر ز گوهرهای اجلالی کنیم.
اما کی آن همای سعادت به دام ما افتد؟ آن به، که کار خویش به عنایت رها کنیم و هر کس حکایتی به تصور چرا کنیم؟

در میان قوم موسی چند کس
بی ادب، گفتند کو سیر و عدس ؟
منقطع گشت خوان و نان آسمان
ماند، رنج زرع و بیل و داسمان.

باری
وقت آن رسید که غمگنانه با رمضان وداع گوییم و شادمانانه،فطر و افطار آنرا در آغوش کشیم با این امید که
بخت باز آید از آن در، که یکی چون تو درآید ،
ماه نو هر که ببیند، به همه کس بنماید.

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر


آخرین موضوعات