کد خبر: 36119 | تاریخ انتشار: ۱۲:۳۱:۱۱ - جمعه ۴ مرداد ۱۳۹۸ | بدون نظر | |

پاسخی بر یادداشت برای چه رای میدهیم ؟برای کی رای میدهیم؟” محمود عباسزاده

اخیرا در کانال” اشارت ” آقای محمود عباسزاده طی  یادداشتی با عنوان”برای چه رای میدهیم ؟برای کی رای میدهیم؟” به نحوه برگزاری انتخابات چهل ساله انقلاب اسلامی پرداخته و آرای مردمی را هیجانی‌ ،احساسی و فاقد تدبر و تفکر لازم دانسته اند و خواهان عبور از کمیت با هدف کیفیت بخشی می باشند ایشان دروازه عبور به ساحت کیفیت در سپهر مردم سالاری را پاسخ به دو سوال ذکر شده میدانند.

♦️هرچند ایشان مخاطب سوال (حاکمیت یا مردم )را مشخص نکرده اند اما بنده به عنوان عضوی از مردم که  سودای کیفیت و اثربخشی انتخابات دارم در پاسخ به سوال اول عارضم که انتخابات در ایران هیچگاه بی هدف نبوده و مردم متناسب با شرایط حاکم و بر اساس نیازها جهت تحقق اهداف  پای صندوق آرا حضور داشته اند.

♦️دهه اول انقلاب هدف همراهی و پشتیبانی از نظام و آرمانهای انقلاب جهت حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور در مقابله با دخالتهای بیگانه بود.

♦️دهه دوم دهه ی تغییر با هدف تحقق بخشیدن به بند دوم شعار انقلاب یعنی آزادی بیان سپری شد، شکل گیری گفتمان اصلاح طلبی و انتخابات ۱۳۷۶ و به دنبال آن آزادی مطبوعات و گفتگوی تمدنها را میتوان ثمره این انتخاب دانست.

♦️روند تغییر تا دهه سوم نیز تداوم پیدا کرد.اما این بار با یک هدف دیگر توسط گروهی دیگر و برای اقشار دیگر جامعه.

اصلاح طلبان که در شعار خود از نیاز اصلی آحاد جامعه یعنی معیشت و اقتصاد و عدالت اقتصادی غافل شده بودند نتیجه را به رقیب  واگذار کردند.هرچند تفرقه در اردوگاه اصلاح طلبان و عدم اجماع بر سر کاندیدای واحد و عدم رغبت مردم به انتخاب مجدد مرحوم هاشمی رفسنجانی در انتخاب احمدی نژاد بی تاثیر نبود اما اگر خوب بنگریم شخص آقای کروبی با شعار پنجاه هزار تومن برای هر ایرانی از آقای معین که نوعی سمبل اصلاح طلبی آکادمیک و پرچمدار آنها بود آرای بیشتری کسب کرد.

♦️دوران احمدی نژاد ،دوران ماجراجویی های هولوکاستی، انرژی هسته ای ، مسکن مهر و یارانه ها با طعم سفرهای استانی بود.دورانی که کشور اسیر قطعنامه ها گشته و تحریم ها کمر اقتصاد را شکست.

♦️دهه چهارم را میتوان دهه بازگشت به اصول،تدبیر و تعقل و نظم جهانی دانست.هدف کاملا مشخص بود گفتگو با جهان غرب و مذاکره جهت رفع تحریم و شروع دوباره.

که نتیجه آن برجام و خروج از فصل هفت قطعنامه های سازمان ملل شد.

♣️در پاسخ به سوال برای کی رای میدهیم؟ معتقدم ساختارهای نوین سیاست و نظام بوروکراتیک برای هر یک از صندلی های سیاسی و هر مقام و موقعیت اداری سهمی از قدرت، اختیار و مسئولیت اختصاص داده می شود.مهم نیست چه کسی آن مقام را اشغال می کند زیرا هر کس که در روند دموکراتیک صاحب صندلی شود آن سهم به او واگذار می شود.انتخابات تلاش احزاب و جریانات سیاسی برای تصاحب بخش بزرگتری از قدرت توزیع شده جهت تحقق اهداف و شعارهای انتخاباتی، سیاسی می باشد.

اما علت اینکه چرا انتخابات کیفیت لازم را نداشته اند یا برخی اهداف و شعارها تحقق پیدا نکرده یا به فراموشی سپرده شده اند  یا افراد ناشایست انتخاب شده اند باید در ساختار سیاسی ایران جستجو کنیم نه صندوق آرا.

♦️ بنده بر خلاف اصولگرایان تندرو و دلواپس انحصارطلب که با رمز” دلیل خرابی و نابسامانی اوضاع کنونی کشور ، رای خودمان است ، خودمان انتخاب کرده ایم” قصد دلسرد کردن مردم از انتخابات،انحراف افکار عمومی جهت تخریب رقبا و پیروزی دارند مردم را مقصر و بانی این شرایط نمی دانم.اینکه  برجام در عرض بیست دقیقه در مجلس تصویب شد اما علیرغم تایید Fatf توسط دولت و مجلس هنوز در مجمع تشخیص مصلحت نظام خاک میخورد ربطی به انتخاب ما ندارد در واقع صندلی ها سهمشان از قدرت را از دست داده اند.پس راه نیل برای کیفیت بخشی به انتخابات و ملزم کردن افراد منتخب به تحقق وعده ها ، عبور از کمیت و اعتباردهی به حاکمیت اقلیت و انحصار‌ طلب نیست.

کاهش درصد مشارکت و ناامیدی مردم از صندوق آرا  آفت مردم سالاری و مرگ دموکراسی می باشد.انحراف از شعار انقلاب  و خواست رهبری مبنی بر جذب حداکثری نه تنها به صلاح نیست بلکه در این شرایط حساس و بحرانی حضور در پای صندوق آرا برگ برنده حاکمیت برای مذاکرات بعدی و حل مناقشات و تحریمهای حقوق بشری می باشد.

♦️ اعتقادم بر این است که قطار دموکراسی از گلوگاه مشارکت حداکثری مردم در یک انتخابات آزاد ،بدون انحصار طلبی و زیاده خواهی و اصرار بر سلیقه های جناحی و شخصی عبور میکند.

میزان رای ملت است پس  نمی توان به نام کیفیت با تحمیل چند گزینه انتخاباتی و بی توجهی به سلیقه عموم مردم حق حاکمیت را محدود به قشر و سلیقه خاص  کرد.حاکمیت حق مردم بوده و آنها مختارند چه اهدافی را ((اصلاح طلبی یا اصولگرایی سازش یا مقاومت)) را توسط چه احزابی به دست چه کسانی  محمد یا محمود ” دنبال کنند. 

 بنابراین نقش حاکمیت و رسانه های ملی و جناح های سیاسی در کنار پاسداری از ارزش های انقلاب اسلامی ، استقلال و حفظ تمامیت ارضی کشور باید کمک به بازگشت قدرت به صندلی های انتخابی، تقویت احزاب و رسانه های مستقل و گردش آزاد اطلاعات و احترام به خواست اکثریت و مشارکت دادن آنها در تصمیمات حساس و سرنوشت سازی چون نوع سیاست خارجه و مذاکره با آمریکا و …باشد.با این امر هم مشارکت حداکثری و هم کیفیت به انتخابات باز خواهد گشت.

عماد

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر


آخرین موضوعات