کد خبر: 36215 | تاریخ انتشار: 10:47:43 - پنج‌شنبه 26 مارس 2020 | بدون نظر | |

امامی زاده:

جوابیه⭕ طرفداری از قطع درختان به شیوه‌ای نوین

📕چند روز پیش مطلبی در تخطئه عملکرد فعالان محیط زیست شهر در فضای مجازی منتشر شد؛ مخلص کلامش این بود که در ماجرای قطع وسیع درختان و طرح لوله‌گذاری نهر خییووچایی اعتراضات این گروه چیزی جز یک حرکت پوپولیستی نبوده‌ است. بنده بر حسب رسالت اجتماعی و مطبوعاتی‌ام ضمن نوشتن جوابیه‌ای، مسائل پایه زیست محیطی را به زبانی ساده برای نگارنده مجهول‌الهویه آن تشریح کردم. اما در جوابیه‌ای که دریافت کردم، با ادبیاتی دور از اخلاق مواجه شدم که نگارنده‌اش بی‌ملاحظه‌تر از قبل، فعالین حیطه زیست محیطی و فرهنگی شهر را آماج حملات خود قرار داده، آنها را “فرقه”ای لومپن، پوپولیست، عوام‌زده، تقلیلگرا و احساساتی نامیده بود.

📘 قصد نوشتن هیچ جوابیه‌ای را نداشتم، اما از آنجا که نگارنده مذکور ادعاهایی را طرح کرده بودند که پاسخگویی شفاف را می‌طلبید، من باب تنویر افکار عمومی ذکر چند نکته را ضروری دیدم.

چیزی که در مطلب مذکور با عنوان پرطمطراق “طرح‎ جهانشمول انتقال آب” یاد می‌شود، همان طرحی است که بنا به اذعان متخصصان امر، در صورت شمول منطقه‌ای‌اش، می‌تواند تبعات جبران‌ناپذیر زیست محیطی داشته باشد. کافی است بقیه روستاها هم به این طرح مشکین‌شمول! بپیوندند.

📙بنده در مطلب قبلی خود سوالات زیادی را طرح کردم که ایشان به جای پاسخ‌گویی به آنها، در تجاهلی لابد باز هم آکادمیک!، موضوع تغییر کاربری اراضی کشاورزی شهری را پیش کشیده‌اند، موضوعی که راه‌حل‌ها و مجاری قانونی خود را دارد و هیچ ربطی به توجیه‌های علمی قطع درختان و ردیف کردن مزیت‌های تخریب محیط زیست تحت عنوانهای دهن پرکن و پرطمطراق ندارد.

📗ایشان در “نگرشی آکادمیک به مسائل زیست محیطی” قطع صدها درخت زیبا در پارک جنگلی را “تخریب جزئی و موقت” می‌دانند و از آن تحت عنوان “اثرات بازگشت‌پذیر طرحهای زیست محیطی!!” یاد می‌کنند.
به جای این‌کار می‌توانستند تنها از طرح لوله‌گذاری حمایت کنند و مخاطبانشان را از توجیه علمی قطع درختان بی‌بهره کنند. در اینصورت مساله ختم به خیر می‌شد و برخی از مشکلات و کج‌فهمی‌های دیگر هم پیش نمی‌آمد. حساسیت‌ها و مشکلات کشاورزان عزیز و دوست‌داشتنی روستای قارا دؤوروش برای فعالان محیط زیست قابل درک است، اما کسی که تحت لوای دفاع از این قشر مظلوم قلم به دست می‌گیرد، نباید نظرات شخصی خود را به جای آنان به خورد جامعه بدهد، چرا که نیک می‌دانیم آن کشاورزان چونان نگارنده مذکور، از قطع درختان زیبای پارک جنگلی راضی و خشنود نیستند. توصیه من این است که ایشان به جای قلم، تبر در دست بگیرند و به رتق و فتق طرح‌های بازگشت پذیرشان مشغول باشند!

📒ما را به داشتن “نگاه از بالا و طلبکارانه به قشر کشاورز” محکوم کرده‌اند، کشاورزانی که “بخش اعظمی از چشم‎اندازهای زیبای کنونی توریستی، مربوط به فعالیت‌های آنها” است. من پیشنهاد می‌کنم: بروید از همین کسانی که بخش اعظمی از چشم‎اندازهای زیبای کنونی توریستی، مربوط به فعالیت آنهاست سوال کنید و ببینید که آیا با اجرای این طرح موافقند یا خیر. نگارنده در استفاده از لفظ کشاورز رندانه عمل کرده‌اند.

🔶️ایشان به طور تلویحی دغدغه فعالان محیط زیست را به دغدغه تامین آب کشاورزان خیاوی تقلیل داده‌اند. اطلاعات ایشان از دغدغه‌های فعالان محیط زیست به حدی کم است که نمی‌دانند برای این فعالان حاشیه شرقی و غربی خییووچایی یکی است، آنان دغدغه آبیاری کل منطقه را دارند، آب را نعمت خدادادی می‌دانند که نه فقط متعلق به انسانها، بلکه متعلق به کل اجزاء طبیعت و جانداران در هر بخشی از این جغرافیای زیستی می‌باشد و مساله آنها، تنها آبیاری بخش کوچکی از خییووچایی نیست.

🔰 در پایان ذکر این نکته را نیز ضروری می‌دانم که فعالان محیط زیست این شهر از کارآمدترین و مجرب‌ترین‌های استان و منطقه می‌باشند که کارنامه مشخص و تثبیت شده خود را دارند. چنگ‌اندازیهای گاه و بیگاه جماعتی کم مایه آنان را از راه بدر نمی‌کند. آنها بی‌هیچ چشمداشتی سالانه هزاران درخت در جای جای این شهر کاشته‌اند. دهها مقاله و عکس و خبر و مطالب علمی و تحقیقی و انتقادی در فضای مجازی و نشریات منتشر کرده‌اند و آثار چشمگیری در حیطه‌های فرهنگی و اجتماعی و زیست محیطی از خود بر جای گذاشته‌اند.

🔷️و اما…
نگارنده ما کسی است که تفاوت بین فرقه و قشر و گروه و تشکل اجتماعی را نمی‌داند، با وجود این از یاد نمی‌برد که از بار معنایی منفی “فرقه” برای توصیف این فعالان استفاده کند. خواستم بگویم این عرصه جولانگه کسانی چون شما نیست، عرض خود می‌برید و ما را به زحمت می‌اندازید.

✍️ غفور امامی‌زاده خیاوی

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر


آخرین موضوعات